strona główna

KOŚCIÓŁ św. JAKUBA

A. PREZBITERIUM zdobi łaciński napis majuskułą gotycką na fryzie z glazurowanych cegieł, który zaczyna się nad wejściem do zakrystii i głosi, że w 1309 r. pierwszy kamień pod budowę świątyni położył biskup Herman. Portal gotycki do zakrystii (B) oraz filary odgradzające prezbiterium również ozdobione glazurowanymi cegłami żółtego i zielonego koloru. Piękna ornamentalno-figuralna dekoracja sklepienna, polichromia służek podpierających żebra sklepień oraz fragmenty malowideł na ścianach pochodzą z XIV w. W ścianie północnej balkonik - chórek z pierwszymi niegdyś na Pomorzu organami (zrekonstruowany w czasie prac konserwatorskich w 1933 r.). Wielki ołtarz barokowy z 1731 r. z obrazem patrona kościoła (l). Wzdłuż ścian bocznych stalle z początku XVII w. (2). Na ścianie północnej malowany na drzewie wielki obraz pasyjny z drugiej połowy XV w., wykazujący wpływy sztuki flandryjskiej. Wielosceniczna kompozycja (ok. 20 scen) przedstawia przebieg pasji Chrystusowej na tle architektury i pejzażu średniowiecznego (3). Nad wejściem do prezbiterium rozpięty wielki łuk tęczowy z 1733 r. o rokokowych kształtach, z krucyfiksem o dwu postaciach Chrystusa; prawdopodobnie gotyckiej od prezbiterium i barokowej od strony naw (4).

C. W NAWIE GŁÓWNEJ renesansowa balustrada obejścia ponad arkadami. Z tego samego okresu bogato rzeźbione organy z 1611 r. dobrze wkomponowane w gotycki łuk po stronie zachodniej nawy (5) z herbami Polski, Prus Królewskich oraz Starego i Nowego Miasta Torunia. Przy pierwszym filarze wewnętrznym po stronie północnej rokokowa ambona z 1770 r. (6). Po stronic przeciwnej, przy pierwszym filarze południowym gotycka Madonna z Dzieciątkiem z końca XIV w. (polichromia barokowa z XVIII w.), pod złoconym rokokowym baldachimem z 1770 r. (7). Z ołtarzy w nawie głównej godny jedynie uwagi z połowy XVII w., umieszczony przy drugim filarze wewnętrznym po stronie południowej (8).

D. W PÓŁNOCNEJ NAWIE bocznej, przy ścianie wschodniej ołtarz z obrazem Adoracji Matki Boskiej z połowy XVIII w. (9). W pierwszej kaplicy św. Rodziny ciekawy w formie ołtarz rokokowy z lat 1760-70 z rokokowymi rzeźbami, przedstawiającymi z lewej Ofiarę Abrahama a z prawej króla Dawida (10). Naprzeciw ołtarza, na ścianie kobiecy portret trumienny (11). W trzeciej kaplicy po tej stronie, pw. św. Stanisława bpa obrazy przyścienne z XVIII w., przedstawiające sceny z życia św. Stanisława. Zwracają one uwagę szeregiem postaci w polskich strojach szlacheckich (12). Na ścianie zachodniej kaplicy dobry obraz Ostatniej Wieczerzy (13).

E. W NAWIE POŁUDNIOWEJ na wschodniej ścianie szczytowej odsłonięte po wojnie figuralne malowidło z XIV w. (14). Na osi nawy, na ołtarzu wielki gotycki krucyfiks zw. mistycznym z końca XIV w., pochodzący z dominikańskiego kościoła św. Mikołaja. Krzyż nowy, zastąpił dawne symboliczne drzewce w formie drzewa z gałęziami i postaciami dwunastu proroków (15). Z obu stron ołtarza figury rokokowe, u stóp krzyża Pieta - obraz bractwa browarczyków z 1677 r. W pierwszej kaplicy Matki Boskiej, na ołtarzu rzeźbiona późnogotycka figura Madonny z Dzieciątkiem zw. Różańcową (pokryta srebrną sukienką barokową) z końca XV w. (16). Na ścianie po przeciwnej stronie obraz ze sceną Adoracji Dzieciątka z XVII w. (17). W czwartej kaplicy św. Krzyża ołtarz rokokowy z gotyckim krucyfiksem zw. cudownym z ok. 1450 r. pochodzącym również z kościoła Dominikanów (18). Pośrodku kaplicy stoi drewniana chrzcielnica z początku XVII w. (19). Przy ścianie wieżowej, między pierwszą i drugą kaplicą, malowidło ścienne z końca XIV w. przedstawiające Madonnę z Dzieciątkiem na półksiężycu w otoczeniu św. Sebastiana i Doroty (20). Ołtarze we wszystkich kaplicach pochodzą z lat 1730-70, a boazerie i obrazy przyścienne z ok. 1733 r. W kruchcie północnej znajduje się krucyfiks XVIII-wieczny. (21).